De dansgarnaal

de dansgarnaalGEWONE NAAM: dansgarnaal

ENGELSE NAAM: Durban hinge-beak shrimp

LATIJNSE NAAM: Rhynchocinetes durbanensis

FAMILIE: Rhynchocinetidae

Bij de expositie: de dansgarnaal is te zien bij de afdeling Biodiversiteit op 3.50.

Verspreidingsgebied: tropengebied van de Indo-Stille Oceaan.  

Habitat: de dansgarnaal leeft het liefst in een groep (soms tot 100 individuen) in kuilen, de holtes van de koraalriffen of onder uitsteeksels, tussen 2 en 40 m diepte. 

Beschrijving: kenmerkend is zijn zeer lange rostrum. Het mannetje heeft veel grotere scharen dan het vrouwtje.  

Omvang: 1 tot 5 cm Voedsel

Voedsel:  carnivoor, omnivoor.   

Bedreigingen en beschermingsmaatregelen: de dansgarnaal staat niet op de lijst van bedreigde soorten van de IUCN. http://www.iucnredlist.org/apps/redlist/search 

Eigenschappen en vermogen om een plaats in het ecosysteem binnen de biodiversiteit van de soorten te nemen: dit nachtdier wordt dansgarnaal genoemd vanwege de manier waarop hij beweegt. Hij leeft in groepen en verstopt zich om te verschalen.

Natuurlijk weerstandsvermogen: net zoals alle schaaldieren ontwikkelen garnalen zich door verschaling en gedaanteverwisseling om hun volwassen vorm te bereiken. Het verschalen stelt schaaldieren ook in staat om ledematen die tijdens een gevecht beschadigd of kwijtgeraakt zijn, te vernieuwen. Over het algemeen blijven deze ledematen kleiner dan de andere.

Voor de mensen bewezen diensten:
Medisch onderzoek, farmaceutische producten en cosmetica:

Over het algemeen bevat het pantser van schaaldieren chitine. Deze stof, die in chitosan wordt omgezet, heeft talrijke zeer nuttige eigenschappen. Enkele toepassingen :
- geneeskunde: hechtdraad
- tandchirurgie: films voor tandimplantaten (om de wondgenezing te bevorderen en het afstotingsrisico van het implantaat te beperken)
- cosmetica: antirimpelproducten

SOURCES


Boeken:

J. SPRUNG. Trad. et adapt. J.M. BOUR. Invertébrés. Guide pratique d’identification et de maintenance. Ricordea Publishing, 2002

S. WEINBERG. Découvrir la mer Rouge et l’océan Indien. Ed. Nathan, 1996. Coll. Découvrir.

S. WEINBERG. Découvrir la mer Rouge et l’océan Indien. Ed. Nathan, 2005. Coll. Guide Nature

P.P. GRASSE. Traité de Zoologie. Anatomie, systématique, biologie. Crustacés. Tome VII, fascicule 1. Ed. Masson, 1994

H. DEBELIUS. Guide du récif corallien. Mer Rouge. Ed. Ulmer, 2003

J-C QUERO et J-J VAYNE. Les Fruits de la mer et plantes marines des pêches françaises. Ed. Delachaux & Niestlé/IFREMER, 1998

Encylopédie Larousse de la Nature. La Flore et la faune. Ed. Larousse, 1993



Sites:

DORIS :

Sealifebase :

SURG :

Crusta-fauna :

Utilisation de la chitine :
Stemmen