De zeeappel
GEWONE NAAM: zeeappel ENGELSE NAAM: Philippine sea apple
LATIJNSE NAAM: Pseudocolochirus violaceus
FAMILIE: Cucumariidae
Bij de expositie: de zeeappel is te zien bij de afdeling Biodiversiteit op 3.50.
Verspreidingsgebied: de zeeappel leeft in de Indo-Stille Oceaan: Australië, Filippijnen, Indonesië, Sri Lanka, India, Vietnam, China, Hong-Kong, Japan, langs de oostkust van Afrika, vanaf Zuid-Afrika tot de Rode Zee alsook bij Madagaskar.
Habitat: de zeeappel leeft tussen 0 en 13 m diepte wat deze soort betreft, en tot 30 m diepte voor de zeekomkommers van het geslacht Pseudocolochirus turbides.
Beschrijving: de verschillende soorten van het geslacht Pseudocolochirus zijn moeilijk te onderscheiden. De vertakte tentakels bovenop het lijf dienen om het voedsel te vangen.
Voedsel: het is een detritivoor. Hij eet organische deeltjes, zeesneeuw, fytoplankton, algen- en zoöplanktondeeltjes.
Omvang: hij kan tussen 10 en 18 cm lang worden.
Bedreigingen en beschermingsmaatregelen: tot op heden zijn er geen beschermingsmaatregelen of aparte tellingen voor de zeeappel Pseudocolochirus violaceus die alleen van belang is voor de aquariofiliesector. Toch worden er andere zeekomkommers van dezelfde familie op verschillende niveaus vermeld van de conservation concern van het CITES. www.cites.org/fra/com/AC/22/F22-16.pdf
Eigenschappen en vermogen om een plaats in het ecosysteem binnen de biodiversiteit van de soorten te nemen: de zeeappel hecht zich vast aan de rotsen met zijn zuigvoetjes en slaat zijn vertakte tentakels uit. Deze houden de organische deeltjes vast en brengen het voedsel op gezette tijden naar de mond.
Natuurlijk weerstandsvermogen: zoals alle zeekomkommers heeft de zeeappel beschermingsorganen (de buizen van CUVIER) om zich tegen gevaar te beschermen. Het dier stoot deze af als het bedreigd wordt en regenereert ze snel. Door contact met het water zwellen de buizen van Cuvier op en worden ze omgezet in beschermingsmucus
Voor de mensen bewezen diensten: uit onderzoek is gebleken dat de componenten van de zeeappel een actief effect hebben op kankercellen.
Verspreidingsgebied: de zeeappel leeft in de Indo-Stille Oceaan: Australië, Filippijnen, Indonesië, Sri Lanka, India, Vietnam, China, Hong-Kong, Japan, langs de oostkust van Afrika, vanaf Zuid-Afrika tot de Rode Zee alsook bij Madagaskar.
Habitat: de zeeappel leeft tussen 0 en 13 m diepte wat deze soort betreft, en tot 30 m diepte voor de zeekomkommers van het geslacht Pseudocolochirus turbides.
Beschrijving: de verschillende soorten van het geslacht Pseudocolochirus zijn moeilijk te onderscheiden. De vertakte tentakels bovenop het lijf dienen om het voedsel te vangen.
Voedsel: het is een detritivoor. Hij eet organische deeltjes, zeesneeuw, fytoplankton, algen- en zoöplanktondeeltjes.
Omvang: hij kan tussen 10 en 18 cm lang worden.
Bedreigingen en beschermingsmaatregelen: tot op heden zijn er geen beschermingsmaatregelen of aparte tellingen voor de zeeappel Pseudocolochirus violaceus die alleen van belang is voor de aquariofiliesector. Toch worden er andere zeekomkommers van dezelfde familie op verschillende niveaus vermeld van de conservation concern van het CITES. www.cites.org/fra/com/AC/22/F22-16.pdf
Eigenschappen en vermogen om een plaats in het ecosysteem binnen de biodiversiteit van de soorten te nemen: de zeeappel hecht zich vast aan de rotsen met zijn zuigvoetjes en slaat zijn vertakte tentakels uit. Deze houden de organische deeltjes vast en brengen het voedsel op gezette tijden naar de mond.
Natuurlijk weerstandsvermogen: zoals alle zeekomkommers heeft de zeeappel beschermingsorganen (de buizen van CUVIER) om zich tegen gevaar te beschermen. Het dier stoot deze af als het bedreigd wordt en regenereert ze snel. Door contact met het water zwellen de buizen van Cuvier op en worden ze omgezet in beschermingsmucus
Voor de mensen bewezen diensten: uit onderzoek is gebleken dat de componenten van de zeeappel een actief effect hebben op kankercellen.
BRONNEN
Boeken:
J. SPRUNG. Trad. et adapt. J.M. BOUR. Invertébrés. Guide pratique d’identification et de maintenance. Ricordea Publishing, 2002
Collectif. Océan. Encyclopédie universelle. Ed. Geo/Gallimard, 2006
Sur les échinodermes en général :
P.P. GRASSE. Traité de Zoologie. Anatomie, systématique, biologie. Echinodermes – Stomocordés – Procordés. Tome XI. Ed. Masson, 1966
Artikelen:
ZHANG Shu-Yu (1) ; YI Yang-Hua (1) ; TANG Hai-Feng (1) ; LING LI (1) ; PENG SUN (1) ; JUN WU (1). Two new bioactive triterpene glycosides from the sea cucumber Pseudocolochirus violaceus. Journal of Asian natural products research , 2006, vol. 8, no 1-2, pp. 1-8
Sites:
WORMS :
Animals Jrank :
Photos Pauline BINCTEUX
Connect to give your advice
